Παρακαλούμε πατήστε ανανέωση για να φορτωθεί κανονικά η σελίδα (ctrl+f5)

Πώματα Φιαλών

Συντάκτης: Πανταζοπούλου Ειρήνη
Ημερομηνία: 08.09.2007

Από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί η διαδικασία παραγωγής του οίνου μας και μέχρι τη στιγμή που θα διατεθεί στην πώληση με σκοπό την κατανάλωσή του, παρεμβάλλεται ένα σύντομο στάδιο, το οποίο όμως είναι καθοριστικό για τη μελλοντική εξέλιξή του. Αυτό είναι το στάδιο της εμφιάλωσης, το οποίο εκτός από την προφανή ευελιξία που προσφέρει στη μεταφορά του οίνου, αποτελεί και έναν τρόπο διατήρησής του για μικρότερα ή μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα, με τρόπο ώστε να προφυλάσσεται από εξωγενείς παράγοντες που μπορούν να το αλλοιώσουν ή και να το καταστρέψουν. Είναι, λοιπόν, απαραίτητο να διαλέξουμε με ιδιαίτερη προσοχή τις ύλες που
  θα χρησιμοποιηθούν, ώστε αυτές να είναι φιλικές προς τις τροφές και
  προφανώς στην υγεία του καταναλωτή.
  Μία από τις βασικές διαδικασίες της εμφιάλωσης είναι αυτή του πωματισμού.
  Ο βασικός ρόλος του πωματισμού είναι, εκτός των άλλων, η προφύλαξη του
  οίνου από διάφορες μικροβιακές επιμολύνσεις αλλά και από την οξείδωση.
  Αυτές οι συνθήκες είναι απαραίτητες για να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε
  την μακροζωία του οίνου και τη διατήρηση ή και βελτίωση των
  οργανοληπτικών του χαρακτηριστικών. Από τα παραπάνω, συμπεραίνει
  κανείς πως πρέπει να εξασφαλιστεί πλήρης ερμητικότητα στον πωματισμό
  των φιαλών.
  ΦΥΣΙΚΟΣ ΦΕΛΛΟΣ
  Ο φελλός είναι το πρώτο υλικό που χρησιμοποιήθηκε για τον πωματισμό των
  φιαλών, και το πιο διαδεδομένο μέχρι σήμερα. Αναπτύσσεται σε ένα και μόνο
  δέντρο, την φελλοφόρο βελανιδιά (Querqus Suber), ή αλλιώς φελλόδεντρο.
  Το φελλόδεντρο φύεται στο δυτικό μέρος της μεσογειακής λεκάνης:
  Πορτογαλία, Ισπανία, Νότια Γαλλία, Ιταλία, Τυνησία, Αλγερία και Μαρόκο.
  Απαιτεί κλίμα αρκετά υγρό για να έχει ικανοποιητική ανάπτυξη, χωρίς όμως
  αυτή να είναι υπερβολική. Έχει την ικανότητα, μέσα από πολύπλοκες
  διαδικασίες αναγέννησης να παράγει ένα στρώμα φλοιού - φελλού. Για να μας
  δώσει για πρώτη φορά φλοιό, πρέπει να είναι ηλικίας τουλάχιστον 25-30
  ετών. Στη συνέχεια, και αν αυτός ο φελλός αφαιρεθεί, θα περιμένει 9-10
  χρόνια για δεύτερη συγκομιδή, άλλα τόσα για την τρίτη και ούτω καθ? εξής.
  Μόνο μετά από την τρίτη συγκομιδή, δηλαδή σε ηλικία μεγαλύτερη των 50
  ετών, θα έχει τα χαρακτηριστικά που απαιτούνται για την παραγωγή φελλών-
  πωμάτων για τις γυάλινες φιάλες. Η μέση ηλικία του δέντρου αυτού είναι
  περίπου 170 χρόνια αν γίνεται σωστά η συγκομιδή του παραγόμενου φλοιού.
  Αν αυτή δεν γίνεται, τότε το δέντρο έχει κατά πολλά χρόνια μικρότερη ζωή.
  Περισσότεροι από 340.000 τόνοι φελλού παράγονται κάθε χρόνο σε όλο τον
 κόσμο, με κυριότερο παραγωγό την Πορτογαλία που κατέχει πάνω από το
  54% της εμπορίας φελλού στον κόσμο.
  Κάθε φελλόδεντρο δίνει περίπου 60 κιλά φελλού σε κάθε συγκομιδή, η οποία
  λαμβάνει χώρα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.
  Μικροσκοπικά, ο φελλός δίνει την εντύπωση κηρήθρας, αφού αποτελείται από
  κυψέλες γεμάτες με λιπαρές ουσίες και αέρια με βασικό το άζωτο. Αυτά τα
  στοιχεία καταλαμβάνουν το 89% του συνολικού όγκου του φελλού.
  Οι φυσικές ιδιότητες του φελλού συνοψίζονται ως εξής:
  -Πυκνότητα - Απαλότητα: είναι μεγέθη αντίστροφα μεταξύ τους. Οι
  τιμές τους επηρεάζονται από τις εδαφοκλιματικές συνθήκες που
  επικρατούν στην περιοχή που βρίσκεται το φελλοδάσος ανάμεσα σε
  δύο συγκομιδές, από την ποιότητα του φελλού και από την υγρασία που
  περιέχει αυτός. Σε γενικές γραμμές, αναζητάμε μικρή πυκνότητα και
  αντίστοιχα μεγάλη απαλότητα για να εκτιμήσουμε ως ποιοτικό ένα
  φελλό. Αντίθετα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι ένας υπερβολικά απαλός
  φελλός δύσκολα επανέρχεται μετά από πίεση στις αρχικές του
  διαστάσεις.
  Η απαλότητά του φελλού μπορεί να οφείλεται στην διόγκωση που
  υφίσταται ο φελλός κατά το βρασμό του, ενώ μπορεί επίσης να
  οφείλεται σε παχιά κυτταρικά τοιχώματα και σε μεγάλη περιεκτικότητα
  σε λιγνίνη.
  Σκληρότητα: είναι αποτέλεσμα του πάχους του φελλού. Στον ξυλώδη
  φελλό οι υπερκείμενες στιβάδες που σχηματίζονται εξωτερικά του ήδη
  υπάρχοντος φελλού, αυξάνουν την πυκνότητα και την σκληρότητα του,
  με αποτέλεσμα να γίνεται αυτός ακατάλληλος για την κατασκευή
  πωμάτων.
  Ελαστικότητα: είναι η σημαντικότερη ιδιότητα του φελλού, που
  οφείλεται στις λιπαρές ουσίες που βρίσκονται στα κυτταρικά
  τοιχώματα και το αέριο που περιέχει ο φελλός. Σε αυτήν βασίζεται και
  ο τρόπος πωματισμού των φιαλών. Η ελαστικότητά του φελλού, του
  επιτρέπει να επανέρχεται στις αρχικές του διαστάσεις αφού
  συμπιεστεί. Αυτή η επαναφορά γίνεται σε δύο στάδια: Αρχικά, ο φελλός
  αποκτά το 85% των αρχικών του διαστάσεων, ενώ σε 3 με 24 ώρες,
  έχει επανακτήσει το 99% του αρχικού του μεγέθους. Αν όμως, μείνει
  για μήνες ή χρόνια συμπιεσμένος, τότε χάνει σταδιακά την
  ελαστικότητά του. Ωστόσο, η συνεχής επαφή του με το κρασί, του
  επιτρέπει να διατηρεί υψηλές τιμές ελαστικότητας για μεγάλα χρονικά
  διαστήματα.
Αδιαπερατότητα: οφείλεται και αυτή στις λιπαρές ύλες του φελλού,
  που βρίσκονται στις κυτταρικές του μεμβράνες και στην αντιπίεση που
  παράγεται από τα αέρια των κυττάρων. Παρ? όλα αυτά, ο φελλός δεν
  είναι τελείως αδιάβροχος. Αν εμβαπτιστεί σε νερό, απορροφά
  ποσότητα ίση με το 20% του ξηρού του βάρους. Έχει επίσης, το
  χαρακτηριστικό ότι επιπλέει στο νερό.
  Πρόσφυση: βασίζεται στην ελαστικότητα του φελλού και στην παρουσία
  σε αυτόν ρητινωδών ουσιών. Βασικό είναι και το χαρακτηριστικό του
  φελλού να σχηματίζει χιλιάδες μικροσκοπικές βεντούζες από το
  κόψιμο των κυττάρων του κατά την επεξεργασία του.
  Η μέση χημική σύσταση του φελλού είναι η εξής:
  Κηρώδεις ουσίες: Αποτελούν το 5% της σύστασής του και είναι
  υπεύθυνες για την αδιαπερατότητα του φελλού.
  Σουβερίνη: Εκπροσωπεί το 45% της σύστασης του φελλού. Είναι μια
  αδιάλυτη λιπαρή ουσία που αποτελείται από οργανικά οξέα με
  περισσότερα από 18 άτομα άνθρακα.
  Λιγνίνη: Αποτελεί το 27% του φελλού και η παρουσία της του
  προσδίδει απαλότητα.
  Κυτταρίνη και πολυσακχαρίτες: Αποτελούν το 12% της σύστασης του
  φελλού και βρίσκονται στα κυτταρικά τοιχώματα.
  Τανίνες: Κυριότερες είναι η κατεχόλη, η ορκινόλη και το γαλλικό οξύ.
  Αποτελούν το 6% του φελλού.
  Διάφορα: ανόργανα άλατα, νερό, γλυκερίνη, που καταλαμβάνουν το 6%
  της σύστασης του φελλού.
  Φυσικά, από τη στιγμή της συγκομιδής και μέχρι την του τελική μορφή ως
  πώμα, ο φελλός υφίσταται μία σειρά από επεξεργασίες:
  Στην πρώτη φάση οι φλοιοί στοιβάζονται στην ύπαιθρο για έξι έως δώδεκα
  μήνες για να αποξηραθούν και να ισιώσουν.
Καλό είναι να αποφεύγεται κάθε επαφή με το έδαφος, γιατί μπορούν να
  μεταφερθούν πολλοί μικροοργανισμοί με τον τρόπο αυτό στους φελλούς. Εδώ,
  λαμβάνει χώρα η πρώτη ταξινόμηση, ανάλογα με το πάχος του φλοιού, το
  πάχος του, την εμφάνισή και την ποιότητά του.
  Κατόπιν μεταφέρονται στο εργοστάσιο για περαιτέρω επεξεργασία:
  Η πρώτη διεργασία που λαμβάνει χώρα στον χώρο του εργοστασίου είναι ο
  κλιβανισμός. Ο φελλός βράζεται για μία ώρα τουλάχιστον σε νερό που
  περιέχει χημικά αντισηπτικά.
  Στη συνέχεια αποθηκεύεται για 8-15 μέρες για να στεγνώσει, σε χώρο που
  έχει θερμοκρασία 15-20οC και που αερίζεται καλά για να μην αναπτυχθεί
  μούχλα. Η διαλογή επαναλαμβάνεται και οι φελλοί βράζονται για άλλη μία
  φορά για χρονικό διάστημα τουλάχιστον μισής ώρας. Οι σανίδες του φλοιού
  κόβονται σε λωρίδες με πάχος αντίστοιχο του επιθυμητού ύψους του
  πώματος. Τα πώματα εξάγονται με τη βοήθεια διατρητικών μηχανημάτων,
  όσο το δυνατόν πιο κοντά στην ψίχα και όχι στην επιφάνεια του φλοιού.
  Παραλαμβάνουμε επομένως, κυλινδρικούς φελλούς με διάμετρο 23-26 mm
  συνήθως, τιμή που αυξάνεται στο 32 για τους αφρώδεις οίνους. Άλλη μία
  διαλογή γίνεται σε αυτό το σημείο για να αποκλείσουμε τα μέρη που έχουν
  μεγάλα ελαττώματα, όπως κίτρινες κηλίδες και πράσινα ή ξεραμένα μέρη του
  φλοιού. Με τον τρόπο αυτό πετιέται ένα μεγάλο ποσοστό φελλού, της τάξης
  του 70%. Έτσι, από 100 κιλά, θα μας δώσουν πώματα μόνο τα 30 κιλά, τα
  οποία αντιστοιχούν περίπου σε 10.000 πώματα.
  Μετά τον σχηματισμό τους, τα πώματα μπαίνουν σε διχτυωτούς σάκους.
  Μέσα σε αυτούς περνάνε από πλύσιμο και απολύμανση. Η κλασσική διαδικασία
  πλυσίματος και απολύμανσης, συνιστά τη χρήση χλωριούχου ασβεστίου ή
  υδροχλωρίου, ξέπλυμα με νερό, αραιό οξαλικό οξύ και πάλι ξέπλυμα με νερό
  Αφήνει όμως υπολείμματα οξαλιτών στο φελλό και δεν συνιστάται.
  Διαδικασίες πιο νέες, προτείνουν υπεροξείδιο του υδρογόνου (H2O2) σε
  συνδυασμό με κάποια άλλη επεξεργασία που μπορεί να είναι η χρήση
  σουλφαμικού οξέος ή μεταμπισουλφίτ.
  Ο φελλός στη συνέχεια χρωματίζεται με χρωστικές ή λευκαίνεται με χλώριο
  και στεγνώνεται για μία ώρα περίπου. Με το πέρας αυτής της διαδικασίας,
  παραμένει ακόμη υγρασία σε ποσοστό περίπου ίσο με 6-8%.
  Ανάλογα με το μέγεθος και τον αριθμό των πόρων που έχουν τελικά τα
  πώματα, γίνεται μία ακόμη διαλογή χειρονακτικά.
  Στους φελλούς με κακή εμφάνιση, γίνεται το λεγόμενο μακιγιάρισμα ή
  πουδράρισμα. Η διαδικασία αυτή συνίσταται στην προσθήκη σκόνης φελλού
  που προέρχεται από φυσικό φελλό (πούδρας) στο εξωτερικό των πωμάτων,
  για να καλυτερέψει την εμφάνιση τους. Λαμβάνει χώρα μέσα σε ένα τύμπανο,
  στο οποίο υπάρχει αυτή τη σκόνη και μία κολλητική ουσία που συμβάλλει στην
  προσκόλληση της πούδρας στο φελλό. Αυτή η διαδικασία δεν έχει καμία
  επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες του φελλού, όμως από την άλλη δεν
  καλυτερεύει και την ποιότητά του.
  Σε κάποιους φελλούς, που καθορίζονται από τις απαιτήσεις του πελάτη,
  γίνεται το λεγόμενο μπιζουτάρισμα. Αυτή η διαδικασία συνίσταται στο
  στρογγύλεμα των γωνιών του πώματος. Αρχικά η διαδικασία τέθηκε σε
  εφαρμογή, λόγω της δυσκολίας που παρουσιαζόταν στην εισαγωγή των
  φελλών στη φιάλη, αφού αυτοί σχιζόντουσαν κατά την εισαγωγή τους. Τελικά,
  όμως, αποδείχθηκε πως η διαδικασία αυτή δεν επέλυσε το πρόβλημα, αφού με
  την συμπίεση του φελλού στα 16 mm πριν την εισαγωγή του στη φιάλη, αυτό
  το μπιζουτάρισμα εξαφανίζεται. Αντίθετα, μάλλον αρνητικό στοιχείο είναι,
  αφού με τον τρόπο αυτό η επιφάνεια επαφής της φιάλης με το πώμα γίνεται
  μικρότερη. Το πρόβλημα του σπασίματος του φελλού, τελικά αποδείχτηκε ότι
  οφείλεται σε λάθος κεντράρισμα της φιάλης, ή σε φαγωμένες σιαγόνες της
  πωματικής μηχανής.
  Στη συνέχεια, γίνεται το λεγόμενο μαρκάρισμα. Για αισθητικούς λόγους ή για
  λόγους διαφήμισης, γράφεται πάνω στο φελλό το όνομα του κρασιού ή κάποια
  ένδειξη, που την επιλέγει ο πελάτης. Αυτή η διαδικασία παλαιότερα γινόταν
  με φωτιά, διαδικασία όπως που έχει ξεπεραστεί. Σήμερα, γίνεται με μελάνι,
  ειδικό, πάντα, για τη βιομηχανία τροφίμων.
  Με το πέρας και αυτής της διαδικασίας, ο φελλός θεωρητικά είναι έτοιμος.
  Ένα πρόβλημα, όμως, που παρουσιάζεται είναι η ψηλή προσκολλητική του
  ικανότητα. Αυτή, αν ο φελλός χρησιμοποιηθεί στεγνός, μπορεί να προκαλέσει
  φθορές στην ταπωτική μηχανή. Για το λόγο αυτό, γίνεται η διαδικασία του
  παραφιναρίσματος κατά την οποία προστίθενται διάφορα προϊόντα με κύριο
  σκοπό τη μετατροπή της επιφάνειας του φελλού από σκληρή σε μαλακιά και
  ολισθηρή. Τέτοια προϊόντα είναι τα ακόλουθα:
  Παραφίνη: Τα πώματα μεταφέρονται σε ένα τύμπανο. Ανάλογα με τον
  αριθμό των πωμάτων που εισάγονται, εισάγεται με μία σύριγγα και μία
  ποσότητα στερεής παραφίνης. Το τύμπανο κλείνεται, ασφαλίζεται και
  περιστρέφεται για 10-30 λεπτά. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας, τα
  πώματα έχουν μία λεπτή επίστρωση παραφίνης.
  Υπάρχει και η δυνατότητα προσθήκης της παραφίνης αφού αυτή
  λιώσει, διαδικασία που δεν ενδείκνυται. Με τον τρόπο αυτό μένουν
  πολλά υπολείμματα που μεταφέρονται στο κρασί και κολλάνε το πώμα
  στη φιάλη.
  Ένα χαρακτηριστικό της παραφίνης που δεν πρέπει να λησμονήσουμε,
  είναι ότι αυτή λιώνει στους 50-55οC. Για το λόγο αυτό, δεν πρέπει να
  καλύπτουμε με παραφίνη τους φελλούς που προορίζονται για οίνο που
  θα παστεριωθεί εμφιαλωμένος.
  Σιλικόνες: Είναι προϊόντα πιο πρόσφατα. Περιλαμβάνουν δύο είδη: τα
  λάδια από σιλικόνες και τα πολυμεριζόμενα εν ψυχρώ ελαστομερή.
  Λάδια από σιλικόνες: διαθέτουν υψηλή ικανότητα ολισθηρότητας
  και έχουν μεγάλη ποικιλία ιξώδους. Εφαρμόζονται είτε με
  ψεκασμό, είτε με τον κλασσικό τρόπο: ανάδευση μαζί με πώματα
  σε τύμπανο. Πλεονεκτούν στην γρήγορη εφαρμογή και στο ότι
  καθιστούν τον φελλό αδιάβροχο. Αντίθετα, ένα βασικό
  μειονέκτημά τους είναι η μικρή διάρκεια ολισθηρότητας και η
  άσχημη αισθητική του φελλού.
  II. Ελαστομερή: είναι ρητίνη που πολυμερίζεται λόγω της υγρασίας
  του αέρα. Σχηματίζουν γύρω από το πώμα μία λεπτή μεμβράνη, η
  οποία παρ? όλο που είναι κατώτερη της παραφίνης, αυξάνει τη
  στεγανότητα και μειώνει την προσκόλλησή του φελλού στη φιάλη.
  Μεγάλο πλεονέκτημα είναι ότι δεν μεταβάλλουν την εμφάνιση του
  πώματος.
  Γαλακτώματα: Είναι υγρά ή πολτώδη προϊόντα που έχουν ως βάση
  τους τις σιλικόνες και την στεατίνη ή την παραφίνη. Ο λόγος για τον
  οποίο παρασκευάστηκαν είναι για να συνδυάσουν τα πλεονεκτήματα
  των δύο αυτών συστατικών. Γενικά έχουν μικρή ικανότητα διαβροχής.
  Μεγάλο μειονέκτημα που παρουσιάζεται, είναι η πιθανή εισροή του
  οίνου στο εσωτερικό των πωμάτων λόγω τριχοειδών φαινομένων.
  Με το πέρας όλων αυτών των διαδικασιών, πρέπει ο φελλός να υποστεί άλλη
  μία αποστείρωση, αφού έχει ήδη εκτεθεί σε μεγάλο μικροβιακό φορτίο. Αυτή η
  αποστείρωση θα συνοδέψει το πώμα μέχρι την εμφιάλωση και θα αποτρέψει
  την επιμόλυνση του οίνου. Η αποστείρωση γίνεται με ισχυρά αντισηπτικά, τα
  οποία όμως είναι πτητικά και έτσι θα εξατμιστούν για να μην περάσουν στον
  οίνο.
  Στη συνέχεια, οι φελλοί ενυδατώνονται με ατμό και επενδύονται με συνθετικό
  κερί, για να κρατήσουν σταθερή την υγρασία τους σε ποσοστό 8-10%.
  Τέλος, συσκευάζονται ερμητικά σε σάκους από πολυαιθυλένιο υψηλής
  αντοχής, στους οποίους προστίθενται ατμοί SO2. Κάθε σάκος περιέχει ένα
  συγκεκριμένο αριθμό τεμαχίων, τα οποία θα είναι 1000 ή 5000. Ανάλογα με
  τις ανάγκες του οινοποιείου και με γνώμονα πάντα την ελάχιστη επαφή των
  φελλών με τον αέρα πριν την εμφιάλωση, διαλέγει ο πελάτης τις συσκευασίες
  που τον εξυπηρετούν.
  Σε περίπτωση, τώρα που οι φελλοί μας δεν έχουν παραφιναριστεί, θα πρέπει
  να αποστειρώνονται στους 50-55οC για 30 περίπου λεπτά και αφού
  στραγγίσουν, να χρησιμοποιούνται αμέσως.
  Τα πώματα από φυσικό φελλό έχουν ένα βασικό πλεονέκτημα: είναι φυσικό
  προϊόν και ταυτόχρονα οικολογικό, αφού η κοπή του φλοιού βοηθά στην
  μακροζωία του δέντρου. Επιπροσθέτως, είναι κλασσικοί, ρομαντικοί και
  απόλυτα αποδεκτοί από τον καταναλωτή. Όντας το πιο διαδεδομένο πώμα
  μέχρι σήμερα, είναι οι μόνοι που έχουν αποδεδειγμένα αποτελέσματα για
  όλους τους οίνους. Τέλος, μπορούν να επαναπωματίσουν την ίδια φιάλη και να
  ανακυκλωθούν. Ένας καλής ποιότητας φυσικός φελλός είναι ο καλύτερος
  συνεργάτης του κρασιού.
  Αντίθετα, παρουσιάζουν αρκετά μειονεκτήματα:
  Σκόνη του φελλού:
  Όσο καλά και αν έχει γίνει ο καθαρισμός του φελλού στο εργοστάσιο, μπορεί
  να υπάρχουν υπολείμματα σκόνης, τα οποία και θα περάσουν στο κρασί μας.
  Επίσης, κατά τον πωματισμό της φιάλης, μπορεί να σπάσουν κομμάτι από τον
  φελλό και να εισέλθουν στη φιάλη. Για το λόγο αυτό, πρέπει να προσέχεται
  ιδιαίτερα οι φελλοί να αποθηκεύονται σε σάκους πολυαιθυλενίου, ώστε να
  διατηρείται η υγρασία τους Με τον τρόπο αυτό, δεν έχουμε παρουσία σκόνης,
  αλλά ούτε και σπάει ο φελλός εύκολα.
  Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται ακόμη και σε περιπτώσεις που η
  ταπωτική χρησιμοποιεί αέρα για να διώχνει την σκόνη από τους φελλούς.
  Υπάρχει φόβος, η σκόνη που διώχνεται από τους φελλούς να περάσει στη
  φιάλη όταν αυτή θα βρίσκεται στο γεμιστικό μηχάνημα, κάτι που δεν
  ελέγχεται, ούτε και μπορεί να διορθωθεί.
  Δυσκολίες εξαγωγής του φελλού:
  Η παραφίνη που καλύπτει τον φελλό μπορεί λόγω μεγάλων θερμοκρασιών να
  τήξει και να προσκολλήσει τον φελλό στη φιάλη. Αποτέλεσμα αυτής της
  διαδικασίας είναι η δυσκολία εξαγωγής του φελλού που μπορεί τελικά να
  οδηγήσει σε σπάσιμο αυτού.
  Φιάλες με διαρροή:
  Η έλλειψη στεγανότητας μπορεί να οφείλεται σε διάφορα αίτια: ξεραμένο ή
  ελαττωματικό φελλό, καταστροφή του φελλού από ελάττωμα στην ταπωτική
  μηχανή, λανθασμένη αναλογία μεγέθους λαιμού φιάλης και πώματος,
  υπερπίεση λόγω διαστολής του υγρού σε μεγάλες θερμοκρασίες ή
  ελαττωματική φιάλη. Με τον τρόπο αυτό παρουσιάζεται μία διαρροή που
  μπορεί να προκαλέσει την παραγωγή μούχλας, να αποδώσει άσχημη μυρωδιά
  στο κρασί, να το οξειδώσει και να το ξινίσει. Τέλος, μπορεί να αχρηστεύσει το
  καψύλλιο και την ετικέτα .
  Προβλήματα κατά την αποθήκευση και τη μεταφορά των φιαλών:
  Ο φελλός προσβάλλεται από την αλκοόλη. Για το λόγο αυτό, πρέπει να
  προσέχεται ιδιαίτερα να μην μένουν ξαπλωμένες συνέχεια φιάλες που
  περιέχουν οίνους μεγάλου αλκοολικού τίτλου και να αλλάζεται ο φελλός όταν
  αυτό κριθεί αναγκαίο.
  Είναι, ωστόσο, σημαντικό να θυμόμαστε ότι ο φελλός μπορεί εύκολα να
  ξεραθεί. Για το λόγο αυτό, πρέπει να διατηρείται η φιάλη κατά το μέγιστο
  χρονικό διάστημα δυνατό, σε οριζόντια θέση. Με τον τρόπο αυτό, ο φελλός
  διατηρεί περισσότερο την υγρασία του και συνεπώς την ελαστικότητά του,
  βασικό στοιχείο για την προστασία του κρασιού.
  Ο φελλός μπορεί να αποτελέσει εστία απόθεσης των αβγών για διάφορα
  έντομα.
  Οι τανίνες που περιέχει ο φελλός μπορεί να περάσουν στο κρασί κατά την
  αποθήκευση. Το θετικό σε αυτή τη διαδικασία είναι ότι η ποσότητα αυτή των
  τανινών δεν είναι ικανή να προκαλέσει από μόνη της θόλωμα στο κρασί.
  Πρέπει όμως να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην ήδη υπάρχουσα ποσότητα
  τανινών στον οίνο μας.
  Αύξηση της θερμοκρασίας μπορεί να προκαλέσει διαστολή του οίνου. Αν δεν
  έχει τηρηθεί το σωστό κενό που πρέπει να υπάρχει στη φιάλη, τότε μπορεί να
  δημιουργηθεί υπερπίεση με αποτέλεσμα να χυθεί το προϊόν μας.
  Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο φελλός, ως φυσικό προϊόν, δεν έχει σταθερή
  παραγωγή. Μπορεί πάντα να υπάρξει φελλός με κίτρινες κηλίδες,
  πρασινισμένος, υπερβολικά πορώδης ή ξυλώδης, που θα προκαλέσει
  προβλήματα στον οίνο τον οποίο προορίζεται να προστατέψει.
  Οσμές φελλού:
  Στην περίπτωση αυτή, το κρασί μας αποκτά οσμές μούχλας που οφείλονται
  στην ύπαρξη και ανάπτυξη μικροοργανισμών μέσα στο φελλό. Οι
  μικροοργανισμοί αυτοί είναι κυρίως νηματώδεις μύκητες, τα σπόρια των
  οποίων υπάρχουν άφθονα στο φελλό. Τα σπόρια αυτά, όταν επικρατούν οι
  κατάλληλες συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, βλαστάνουν και
  αναπτύσσονται, σε όποιο στάδιο της παραγωγής και να βρισκόμαστε.
  Εκτός από τους μύκητες, έχουν βρεθεί στους φελλούς και διάφορα γένη
  ζυμών, σε μικρές βέβαια ποσότητες, όπως και βακτήρια, κάποια από τα οποία
  ευθύνονται για οσμές μούχλας.
  Ο μεταβολισμός των παραπάνω συστατικών έχει ως αποτέλεσμα την
  παραγωγή διαφόρων ουσιών με κύρια την 2,4,6-τριχλωροανισόλη (T.C.A.).
  Αυτές οι ουσίες περνούν στο κρασί και προσδίδουν την χαρακτηριστική οσμή
  μούχλας που αποκτά ένα 10% περίπου των φιαλών πωματισμένων με φυσικό
  φελλό. Ο μόνος τρόπος για να μειωθεί το ποσοστό αυτό, είναι η πολύ καλή
  πλύση και απολύμανση των φελλών, αν και δεν μπορεί να εξαλειφθεί τελείως.
  Επικρατεί η άποψη ότι τα προϊόντα κατεργασίας του φελλού είναι υπεύθυνα
  για πιθανές κηλίδες που μπορεί να εμφανιστούν στο κρασί μας. Στην
  πραγματικότητα, οι κηλίδες αυτές προέρχονται από παραφίνη που έχει
  χρησιμοποιηθεί προγενέστερα στον οίνο για να τον προστατέψει από
  επιφανειακές οξειδώσεις.
  Ένας φελλός κατάλληλος για εμφιάλωση οίνων που προορίζονται για
  παλαίωση, είναι ομοιογενής, καλά αποστειρωμένος και πρέπει να περιέχει
  ελεγχόμενες ποσότητες τριχλωροανισόλης χωρίς κατάλοιπα υπεροξειδίων.
  Βέβαια, ένας τέτοιος φελλός είναι προφανώς ακριβός, και ανούσιο να
  χρησιμοποιηθεί για κρασιά που προορίζονται για άμεση κατανάλωση.
  Για το λόγο αυτό, και για να εξαλειφθούν και τα άλλα μειονεκτήματα που έχει
  ο φυσικός φελλός, οι επιστήμονες, έχουν κάνει και κάνουν πολλές
  προσπάθειες για να κατασκευάσουν πώματα που να μπορέσουν επάξια να
  αντικαταστήσουν τον φελλό. Έχουν βγει στην αγορά διάφορα είδη πωμάτων,
  τα οποία όπως είναι φυσικό έχουν τα θετικά και τα αρνητικά τους στοιχεία.
  ΤΕΧΝΙΤΑ ΠΩΜΑΤΑ
  Μορφοποιημένα πώματα ή πώματα συσσωμάτωσης, γνωστά ως
  Agglomerated.
  Κατασκευάζονται από τρίμματα του φελλού που συγκολούνται μεταξύ τους με
  κόλλα ειδική για τη βιομηχανία τροφίμων. Έχουν συνήθως μικρότερη
  διάμετρο από τους φυσικούς φελλούς και η ποιότητά τους εξαρτάται από
  διάφορους παράγοντες, όπως είναι η ποιότητα που είχε ο φλοιός-φελλός που
  χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη για την παραγωγή των πωμάτων, η τεχνική
  που ακολουθήθηκε κατά την παραγωγή τους και το είδος της κόλλας που
  χρησιμοποιήθηκε. Το μέγεθος των τριμμάτων που χρησιμοποιούνται παίζει
  επίσης σημαντικό ρόλο στην ποιότητα του φελλού. Όσο πιο μικρά είναι, τόσο
  πιο συνεκτικός είναι ο φελλός και επομένως τόσο πιο καλής ποιότητας είναι.
  Τέλος, είναι ένα προϊόν καθ? όλα οικολογικό, αφού βοηθά στην εκμετάλλευση
  των αποβλήτων φελλού που προέρχονται από την παραγωγή των φυσικών
  φελλών. Τα πώματα αυτά έχουν διάμετρο κατά τι μικρότερη από τη διάμετρο
  του φυσικού φελλού, αφού δύσκολα συμπιέζονται και δύσκολα επανακτούν τις
  αρχικές τους διαστάσεις.
  Τα κυλινδρικά πώματα 1+1 και 2+2.
  Το πώμα αυτό αποτελείται από δύο μέρη. Το κύριο μέρος του, είναι ένα
  κλασσικό πώμα τύπου Agglomerated, ενώ στα άκρα του έχει επικολληθεί
  φυσικός φελλός. Η κόλλα που χρησιμοποιείται είναι προφανώς κατάλληλη για
  τρόφιμα. Με το πώμα αυτό, καταφέρνεται μείωση του κόστους παραγωγής και
  προφανώς της τιμής του φελλού, ενώ ταυτόχρονα, ο οίνος έρχεται σε επαφή
  μόνο με φυσικό φελλό. Τα πώματα αυτά έχουν συνήθως διάμετρο 32mm για
  φιάλες με στόμιο διαμέτρου 17mm. Στην περίπτωση των 1+1, προστίθεται μία
  ροδέλα φυσικού φελλού σε κάθε πλευρά του πώματος, ενώ στα 2+2
  προστίθενται δύο ροδέλες.
  Εκτός από αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει και το τεχνικό πώμα που
  χρησιμοποιείται και στους αφρώδεις οίνους. Αυτό, είναι και πάλι πώμα
  συσσωμάτωσης, το οποίο έχει μόνο στη μία του πλευρά κολλημένο φυσικό
  φελλό. Για τον πωματισμό των φιαλών με αυτό το πώμα, χρειάζεται ειδική
  συσκευή ανάδευσης των πωμάτων. Αυτή η συσκευή, ουσιαστικά ελέγχει το
  βάρος των πωμάτων για να βρει την πλευρά στην οποία είναι τοποθετημένη
  ροδέλα φυσικού φελλού. Έτσι, πωματίζεται σωστά η φιάλη με την άκρη που
  έχει τον φυσικό φελλό να βλέπει πάντα προς το εσωτερικό της και την άλλη
  άκρη προς τα έξω.
  Τα πώματα συγκολλημένων ημικυλίνδρων.
  Είναι αποτέλεσμα συγκόλλησης δύο πλακών φελλού, ώστε η διάμετρος του
  αποτελέσματος να φτάσει τα 24mm. Η ποιότητα των πωμάτων εξαρτάται από
  την ομοιομορφία των δύο διαφορετικών φελλών που χρησιμοποιήθηκαν για
  την παραγωγή του φελλού.
  Τα τεχνικά πώματα που μόλις περιγράφησαν, έχουν κάποια πλεονεκτήματα:
  Αρχικά, είναι πιο συνεκτικά από τον φυσικό φελλό, με αποτέλεσμα να μην
  υπάρχει μεγάλος φόβος σπασίματός τους. Επιπροσθέτως, λόγω του υλικού
  από το οποίο παρασκευάζονται, μοιάζουν με τον φυσικό φελλό, μπορούν να
  χρησιμοποιηθούν για να επαναπωματίσουν την φιάλη και είναι εύκολα στη
  χρήση τους, αφού δεν έχουν ανάγκη από επιπλέον εξοπλισμό από αυτόν που
  χρησιμοποιείται για τους φυσικούς φελλούς. Τέλος, είναι πιο φθηνά
  προσφέροντας μία ιδανική λύση για οίνους που δεν προορίζονται για
  παλαίωση.
  Αντίθετα, παρουσιάζουν κάποια κοινά μειονεκτήματα: Η ποσότητα της
  τριχλοροανισόλης δεν μειώνεται σε αυτή τη μορφή του φελλού, με αποτέλεσμα
  να μην λύνεται το πρόβλημα της οσμής του φελλού. Επίσης, οι φιάλες πρέπει
  για άλλη μία φορά να αποθηκεύονται οριζόντια, με τρόπο ώστε να διατηρείται
  υγρός ο φελλός και να μην ξηραίνεται εύκολα και γρήγορα.
  ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΠΩΜΑΤΑ
  Παρασκευάζονται από πλαστικό. Ο τρόπος παρασκευής τους εξαρτάται από
  το τελικό αποτέλεσμα που επιθυμούμε να έχουμε. Ουσιαστικά, στην αγορά
  κυκλοφορούν δύο διαφορετικά είδη συνθετικών πωμάτων:
  Τα extruded, που παρασκευάζονται παρασκευάζονται ως εξής: σε ένα
  μεταλλικό καλούπι με το σχήμα του πώματος, περνάμε με σύριγγα το υλικό.
  Μετά από ειδικές διαδικασίες παγώνει για να δώσει τελικά το πώμα.
  Ένας άλλος σχηματισμός, χρησιμοποιεί και σιλικόνη. Παρασκευάζεται ως
  εξής: Το πλαστικό από το οποίο κατασκευάζεται ο φελλός, βρίσκεται σε
  μορφή αφρού σε σωλήνες επιμήκεις με διάμετρο λίγο μικρότερη από αυτή του
  πώματος. Εξωτερικά, περνάται μία επίστρωση από σιλικόνη. Στη συνέχεια, η
  σωλήνα αυτή κόβεται στο κατάλληλο μήκος, ανάλογα με τις απαιτήσεις του
  πελάτη, για να δώσει το πώμα στην τελική του μορφή. Ένα μεγάλο
  πλεονέκτημα αυτής της μορφής είναι ότι λόγω της σιλικόνης που βρίσκεται
  εξωτερικά του φελλού, επιτρέπονται και συγχωρούνται πιθανές ατέλειες που
  μπορεί να έχει η γυάλινη φιάλη. Επίσης, το πλαστικό στη μορφή του αφρού
  σχηματίζει μικρότερες κυψέλες αέρα, οπότε και ο φόβος για πιθανή οξείδωση
  είναι μικρότερος από τους extruded συνθετικούς φελλούς.
  Τα πώματα αυτά, έχουν το βασικό πλεονέκτημα ότι δεν χρειάζονται ειδική
  ταπωτική μηχανή και χρησιμοποιούν την ίδια με τους φυσικούς φελλούς.
  Επίσης, είναι αρκετά συνεκτικά με αποτέλεσμα να μην υπάρχει φόβος
  καταστροφής τους κατά το άνοιγμα της φιάλης. Η εξάτμιση μειώνεται κατά
  ένα μεγάλο ποσοστό, και η φιάλη μπορεί να διατηρηθεί σε όρθια θέση χωρίς
  επιπτώσεις στο πώμα και επομένως στον οίνο μας. Επίσης, μπορούν να
  ανακυκλωθούν: για την παραγωγή τους χρησιμοποιείται μία γκάμα από βασικά
  στοιχεία όπως ο άνθρακας, το υδρογόνο, το οξυγόνο και το άζωτο που
  εξάγονται από φυσικά υλικά όπως είναι για παράδειγμα το πετρέλαιο. Με
  σωστό συνδυασμό των στοιχείων αυτών, παράγεται ένα καθ? όλα
  ανακυκλώσιμο είδος πλαστικού. Τα πώματα αυτά, εκτός από τη γνωστή χρήση
  τους, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για άλλους λόγους, όπως για
  παράδειγμα ως γόμες ή μπρελόκ. Τέλος, δεν πρέπει να λησμονήσουμε και το
  γεγονός ότι τα συνθετικά πώματα είναι ουδέτερα, με αποτέλεσμα να μην
  αποτελούν κατάλληλο υπόστρωμα για την ανάπτυξη βακτηρίων.
  Αντίθετα, παρουσιάζουν αρκετά μειονεκτήματα: Αρχικά, όπως και να το
  πάρει κανείς, δεν αποτελούν τον κλασσικό τρόπο πωματισμού, πράγμα που τα
  καθιστά ένα προϊόν που ο καταναλωτής δεν γνωρίζει και δεν εμπιστεύεται
  εύκολα Επιπροσθέτως, το πώμα δεν έχει την ελαστικότητα που έχει ο
  φυσικός φελλός, με αποτέλεσμα να καταστρέφονται μακροχρόνια οι σιαγόνες
  της ταπωτικής μηχανής και να καθίσταται πιο δύσκολος ο επαναπωματισμός
  της φιάλης. Τέλος, δημιουργούνται στο εσωτερικό τους φυσαλίδες οξυγόνου
  που δεν είναι επιθυμητές γιατί με τον καιρό περνούν προς το εσωτερικό της
  φιάλης, ενώ ταυτόχρονα τα πώματα δεν εξασφαλίζουν ερμητικότητα ως προς
  τα αέρια. Αποτέλεσμα αυτών, είναι η μη καταλληλότητα των πωμάτων αυτών
  για οίνους που προορίζονται για παλαίωση, αφού αυτοί θα οξειδωθούν πολύ
  σύντομα.
  Ένα χαρακτηριστικό των συνθετικών πωμάτων είναι ότι δεν έχουν την
  δυνατότητα να συμπιεστούν όσο και ο φυσικός φελλός. Για το λόγο αυτό, η
  διάμετρός τους είναι κατά τι μικρότερη από αυτή του φυσικού φελλού.
  Τελικά, σε γενικές γραμμές καλό θα είναι τέτοια πώματα να τεστάρονται πριν
  αποφασιστεί η χρήση τους για την προστασία κάποιου οίνου, ώστε να δώσουν
  σίγουρα τα επιθυμητά αποτελέσματα.
  ΚΕΦΑΛΟΦΟΡΑ ΠΩΜΑΤΑ
  Τα κεφαλοφόρα πώματα αποτελούνται από δύο μέρη: Μία βάση, που
  ονομάζεται και κεφαλή, και το κυρίως πώμα. Η κεφαλή είναι συνήθως από
  πλαστικό, ενώ το κυρίως πώμα μπορεί να αποτελείται από οποιοδήποτε υλικό
  που χρησιμοποιείται και για την παραγωγή πωμάτων. Αυτό μπορεί να είναι
  πλαστικό, φυσικός φελλός, πώμα Agglomerated, κλπ. Τα δύο αυτά μέρη,
  ενώνονται μεταξύ τους με κόλλα κατάλληλη για τη βιομηχανία τροφίμων.
  Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, και για αποφυγή χρήσης κόλλας, έχουν
  παρασκευαστεί κεφαλοφόρα πώματα από ένα και μόνο υλικό. Για την
  περίπτωση του φυσικού φελλού, αυτό είναι λανθασμένη επιλογή, γιατί έτσι
  πετιέται ένα μεγάλο μέρος φελλού.
  Τα πώματα αυτά, σε γενικές γραμμές έχουν ένα βασικό πλεονέκτημα: μπορεί
  κανείς να ανοίξει τη φιάλη, χωρίς να χρησιμοποιήσει ανοιχτήρι. Σε γενικές
  γραμμές ωστόσο, το πώμα αυτό παρουσιάζει τα χαρακτηριστικά που έχει και
  το πώμα σε κλασσικό σχήμα που χρησιμοποιεί το ίδιο υλικό. Έτσι, το
  κεφαλοφόρο πώμα που είναι παρασκευασμένο από φυσικό φελλό, παρουσιάζει
  ίδια πλεονεκτήματα με το πώμα από φυσικό φελλό και αντίστοιχα θα
  συμβαίνει για τα πώματα τύπου Agglomerated, για τα συνθετικά πώματα
  κ.ο.κ.
  Για τα παραπάνω είδη πωμάτων, πρέπει να προσέχεται ιδιαίτερα ο τρόπος
  αποθήκευσής τους και μεταφοράς τους. Πρέπει αυτός να ακολουθεί μία σειρά
  από συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας κλπ., ώστε να μην καθίστανται τα
  πώματα ακατάλληλα για χρήση.
  ΒΙΔΩΤΑ ΠΩΜΑΤΑ
  Πρόκειται για τα γνωστά σε όλους μας πώματα, που όμως δεν έχουμε
  συνηθίσει να βλέπουμε σε φιάλες ποιοτικών οίνων. Γενικά είναι συνδυασμένα
  με οίνους χαμηλής ποιότητας, αν και τα τελευταία χρόνια, σε χώρες που είναι
  νέες στην παραγωγή του κρασιού, είναι μία πολύ καλή λύση, την οποία θα
  βρούμε και σε οίνους καλής ποιότητας. Τα βιδωτά πώματα κατασκευάζονται
  από αλουμίνιο το οποίο προηγουμένως έχει διακοσμηθεί με υλικά πάντα
  επιτρεπόμενα στη βιομηχανία τροφίμων. Το αλουμίνιο, με πίεση που του
  ασκείται και με τη βοήθεια φόρμας, παίρνει τη μορφή καψυλίου, ενώ ακόμη, το
  κοχλιωτό μέρος του δεν έχει ακόμη σχηματιστεί. Στο εσωτερικό του πώματος
  αυτού, τοποθετείται μία μεμβράνη που προσφέρει στεγανότητα, γνωστή ως
  φλάντζα. Η φλάντζα, αποτελείται από υλικό που είναι απαλό και ουδέτερο.
  Επίσης είναι αδιάβροχο και επομένως δεν διαπερνάται από τον οίνο. Με τον
  τρόπο αυτό, εξασφαλίζουμε κλείσιμο ικανοποιητικά ερμητικό. Αφού η φιάλη
  γεμίσει με τον οίνο μας, το πώμα, που όπως αναφέραμε δεν έχει ακόμη τις
  αυλακώσεις, τοποθετείται στο στόμιο της φιάλης. Ταυτόχρονα συσφίγγεται
  από ειδικό μηχανισμό και έτσι δημιουργούνται οι αυλακώσεις με βάση τις
  αυλακώσεις που έχει η φιάλη την οποία θέλουμε να πωματίσουμε. Είναι μία
  διαδικασία που απαιτεί μεγάλη ακρίβεια. Το κομμάτι του αλουμινίου που
  βρίσκεται κάτω από το πώμα αυτό καθ? αυτό, ονομάζεται φούστα και μπορεί
  να έχει διάφορα μήκη ανάλογα με τις απαιτήσεις του πελάτη.
  Για την επιλογή του κατάλληλου βιδωτού πώματος, πρέπει να λαμβάνουμε υπ?
  όψη τους εξής παράγοντες:
  Ανάλογα με το είδος του οίνου τον οποίο θέλουμε να προστατέψουμε,
  πρέπει να επιλέξουμε σωστά τα πώματα που θα μπορέσουν να
  καλύψουν την εσωτερική πίεση που θα δημιουργηθεί μέσα στη φιάλη.
  Είναι προφανές ότι για ημιαφρώδεις ή αφρώδεις οίνους η πίεση που
  δημιουργείται είναι μεγαλύτερη και έτσι θα πρέπει να επιλέξουμε
  βιδωτά πώματα που να μπορούν να αντέξουν αυτή την πίεση.
  Η φλάντζα που χρησιμοποιείται θα πρέπει επίσης να επιλεγεί
  κατάλληλα για το είδος του οίνου που θα πωματίσουμε: Για ήσυχους
  οίνους, η φλάντζα αποτελείται από δύο στοιβάδες: Η πρώτη είναι αυτή
  που υφίσταται και όλη την πίεση. Μπορεί να είναι κατασκευασμένη από
  διογκωμένο πολυαιθυλένιο, από πολτό ξύλου, από κυτταρικές ίνες
  πιεσμένες ελαφρά ή να είναι φελλός από μόρια συγκολλημένα. Η
  δεύτερη επίστρωση είναι αυτή που εξασφαλίζει την στεγανότητα.
  Αποτελείται από διάφορα προϊόντα που αποτελούνται κυρίως από
  πολλές στιβάδες από διαφορετικά μεταξύ τους υλικά. Για τους
  ημιαφρώδεις πρέπει να αποτελείται από πολυαιθυλένιο πάχους 1 mm
  περίπου και για τους αφρώδεις, από χυτό PVC ή συνδυασμό άλλων
  υλικών. Θα πρέπει πάντα να δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις τιμές της
  θερμοκρασίας και της αλκοόλης. Ορισμένα από τα υλικά που
  χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αυτών των πωμάτων, σε πολύ
  υψηλές θερμοκρασίες χάνουν ορισμένες από τις ιδιότητές τους, ενώ
  άλλα δεν αντέχουν στη θερμική επεξεργασία. Απαγορεύεται η χρήση
  τους τέλος, για την εμφιάλωση ποτών που έχουν περιεκτικότητα σε
  αλκοόλη μεγαλύτερη από 14%.
  Ο δακτύλιος της φιάλης θα πρέπει να συνδυάζεται με το μέγεθος του
  πώματος.
  Τα πώματα αυτά παρουσιάζουν πολλά πλεονεκτήματα: Αρχικά, παρουσιάζουν
  συνεκτικότητα, ενώ είναι αποδεδειγμένη η καταλληλότητά τους σε οίνους
  ταχείας κατανάλωσης. Επίσης, βοηθούν στη διατήρηση της φρεσκάδας του
  οίνου, επιτρέποντας την διατήρηση της φιάλης σε όρθια θέση. Τέλος, δεν
  χρειάζεται να χρησιμοποιηθεί ανοιχτήρι για να ανοιχτεί η φιάλη, ενώ αυτή
  μπορεί να ξανακλείσει πολύ εύκολα.
  Αντίθετα, Δεν επιτρέπουν την γρήγορη εξέλιξη του οίνου, με αποτέλεσμα να
  μην έχουν αποδεδειγμένη προσφορά σε οίνους παλαίωσης και να εμφανίζουν
  αναγωγικά αρώματα σε αυτούς. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι μπορούν πολύ
  εύκολα να ανοιχτούν από παιδιά, κάτι που δεν είναι επιθυμητό, και δεν
  συμβαίνει με τα άλλα είδη πωμάτων. Το βιδωτό πώμα, δίνει πάντα μία φτηνή
  15
  εικόνα, ενώ σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν κάνει και τον κλασσικό ήχο
  που κάνουν τα άλλα πώματα κατά το άνοιγμα της φιάλης, το καθιστούν αντί-
  ρομαντικό.
  Σε γενικές γραμμές, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι τα βιδωτά πώματα
  ταιριάζουν περισσότερο σε οίνους που δεν προορίζονται για παλαίωση,
  αντίθετα παρουσιάζουν ιδανικές προϋποθέσεις για διατήρηση οίνων που
  προορίζονται για άμεση κατανάλωση.
  ΓΥΑΛΙΝΑ ΠΩΜΑΤΑ
  Τα γυάλινα πώματα είναι μία νέα παρουσία στον χώρο του πωματισμού των
  φιαλών που περιέχουν οίνο. Παράχθηκαν βασισμένα στην ιδέα ενός τρόπου
  πωματισμού καθ? όλα ουδέτερου. Ταυτόχρονα, προσφέρεται η δυνατότητα
  εύκολου ανοίγματος της φιάλης και επανακλεισίματός της, με ερμητικό τρόπο,
  αφού έχει περιμετρικά μία ροδέλα από υλικό αδιαπέραστο από τον αέρα.
  Επίσης, προδιαθέτουν θετικά τον καταναλωτή γιατί προσομοιάζουν στο πώμα
  καράφας. Τέλος, η φιάλη μπορεί να διατηρηθεί και σε όρθια θέση.
  Μεγάλο μειονέκτημα του πώματος αυτού είναι ότι χρειάζεται ειδικά
  μηχανήματα για την εμφιάλωση, όπως και ειδικά σχηματισμένες γυάλινες
  φιάλες που είναι πολύ πιο ακριβές από τις κλασσικές. Επίσης, η ροδέλα που
  υπάρχει περιμετρικά, είναι μικρού ύψους, με αποτέλεσμα να είναι πιο εύκολο
  να χαθεί το ερμητικό κλείσιμο της φιάλης. Η διαφορετικότητά του, το καθιστά
  ένα μη ρομαντικό προϊόν, αφού κατά το άνοιγμα της φιάλης δεν ακούγεται ο
  κλασσικός ήχος που έχει συνδυαστεί με το άνοιγμα μιας καλής φιάλης οίνου.
  Τέλος, δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί ότι δίνει τα επιθυμητά αποτελέσματα
  στους οίνους μας.
  Ένας έλεγχος της αντίδρασης των καταναλωτών έχει ήδη ξεκινήσει στη
  Γερμανία με θετικά μέχρι στιγμής αποτελέσματα.
  Εκτός από τα προαναφερθέντα είδη πωμάτων, υπάρχουν και άλλα είδη που
  χρησιμοποιούνται πολύ λιγότερο στον κόσμο και ακόμη λιγότερο στην Ελλάδα.

tekne tamiri tekne kiralama tanıtım filmi evlilik teklifi acilis organizasyonu tmgd ankara travesti antalya travesti sisli travesti mobile porn